54 - Αμέρικα: Νέα Πνοή στο "Χωριό των Καστανιών"

Ενώ η μιζέρια του Γενάρη ωθούσε την αισθηματική (και την συζυγική πλέον) σχέση μας σε χαμηλότερα πεδία, ειδοποιηθήκαμε από την διαχείριση του πανεπιστημίου με ένα ευχάριστο νέο: η αίτηση για διαμέρισμα -αποκλειστικό! δικό μας! του γούστου μας!, στο «Χωριό των Καστανιών» για παντρεμένα ζευγάρια και οικογένειες φοιτητών τελικά εγκρίθηκε. Το ίδιο βράδυ κιόλας, με προσπάθεια να κρύψουμε έναν αχαλίνωτο ενθουσιασμό μας, ανακοινώσαμε το νέο στον Φ· σήμαινε το τέλος μιας αφύσικής συγκατοίκησης. (Αυτή ήταν, άλλωστε, προσωρινή και για mutua beneficium και ο Φ είχε εκ των προτέρων γνώση του ενδεχόμενου να διακόπταμε το άγραφο μεταξύ μας συμβόλαιο). Το δέχτηκε με φαινομενική αδιαφορία, αλλά η οποιαδήποτε αντίδραση του, είναι αλήθεια, δεν μας ένοιαξε ιδιαίτερα. Ο ενθουσιασμός για την καινούργια ζωή που ξεκινούσε για μας υπερκέραζε τέτοιες έγνοιες. Ήταν μια αλλαγή που πίστευα ότι θα ξυπνούσε τον έρωτα και το πάθος από έναν χειμερινό λήθαργο.

Με τις λίγες οικονομίες μας ψάξαμε για έπιπλα. Τα διάλεξε η Ε με γούστο: έναν καναπέ, ένα τραπέζι με τέσσερις καρέκλες, μια πολυθρόνα, ένα τραπεζάκι του καφέ με λαμπατέρ για την γωνία του σαλονιού, μια μικρή βιβλιοθήκη για τη συλλογή βιβλίων μου που μεγάλωνε… Της άρεσε, όπως αρέσει σε κάθε γυναίκα, η ενασχόληση με την διακόσμηση και περιποίηση του σπιτικού. Για την κρεβατοκάμαρα περιοριστήκαμε σε ένα στρώμα και μια συρταροθήκη. Τελικά, δεν έμελλε να μοιραστούμε ένα κανονικό κρεβάτι σε καμιά συζυγική μας στέγη.

25η Μαρτίου του 1988, και τα εικοστά τρίτα γενέθλια της Ε τα γιορτάσαμε οι δυο μας στη ζεστασιά του νέου διαμερίσματος. Με τα κεφτεδάκια που τηγάνισε, τη γενέθλια τούρτα που έφερα, το Metaxa που, προς έκπληξή μου, βρήκα στα ράφια ενός liquor store σε κείνη την γωνιά της Αμερικής. Το πρόσωπο, τα μάγουλα και τα χείλη της Ε ακτινοβολούσαν πίσω από τα κεράκια της τούρτας την τριανταφυλλένια φρεσκάδα και ομορφιά του πρώτου καιρού που την γνώρισα, και αποθανατίστηκε δεόντως φωτογραφικά για τα γεράματά, ίσως και τις επόμενες γενιές. Τον έρωτα τον επιθυμούσαμε διακαώς και επιβαλλόταν, σκόνταψε όμως λόγω της περιόδου της Ε, και ήταν στοματικός. Καλοδεχόμουν, όμως, τέτοιες εθελοντικές πρωτοβουλίες της Ε παρά την έλλειψη αμοιβαιότητας, για την ικανοποίηση μιας εγωιστικής αισθησιακής απόλαυσης, και ως ένδειξη ερωτικής αφοσίωσης. Γερμένος αναπαυτικά στην άκρη του καναπέ, απολάμβανα τον αισθησιασμό της πράξης από την γονατιστή ανάμεσα στα ανοιχτά μου πόδια μισόγυμνης Ε· ένιωσα την τρυφερότητα των στηθών της στους μηρούς, το γλυκό συναίσθημα από τον πράσινο ερωτισμό του βλέμματός της. Η ζωή άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα μετά από τη μιζέρια του διαμερίσματος της East Norwich Avenue, μακριά από την παρουσία του Φ που παραβίαζε άθελά του την ιδιαιτερότητά της νιότης και των ερωτικών μας ευχών και προσταγμάτων.