59 - Αμέρικα: Ο Θείος από την Βοστώνη

Οι βδομάδες και oι μήνες κυλούσαν στον ξένο τόπο, με μόνο ακαδημαϊκές προθεσμίες και γιορτές να μας το θυμίζουν. Το καράβι της ζωής έπλεε πέρα-δώθε στα κύματα μιας ήρεμης θάλασσας. Οι καιροί άλλαξαν κι άλλο προς το καλύτερο με την αγορά ενός αυτοκίνητου από τις λίγες οικονομίες και την ηθική συμπαράσταση των Σ στην επιλογή του και διαπραγμάτευση της τιμής του. Τους ευχαριστήσαμε για αυτό κερνώντας πίτσα και μπύρα, παρά την διεύρυνση του οικονομικού μου ελλείμματος. Ήμουν, ωστόσο, ακόμα σε μιας φάση της ζωής που αντιμετώπιζα το χρήμα και το ξόδεμα του «φιλελεύθερα» και χωρίς πολλές σκοτούρες για το τι θα περίσσευε στο τέλος του μήνα ή για το ενδεχόμενο «βροχερών ημερών» στο μέλλον. Ο καταναλωτισμός των ΗΠΑ είχε διεισδύσει ακόμα και τις δικές μας ζωές -στη βάση της πυραμίδας. Ο οικονομικός συντηρητισμός, ο φυσικός αποταμιευτής και λογιστής μέσα μου, θα περνούσε καιρός πριν αναλάβει τα ηνία.

Χάρηκα με τα νέα της παντρειάς της θείας Δ,  της νεότερης από τις τρεις αδερφές της Μάνας. Έλαβε χώρα στην Αθήνα το φθινόπωρο του προηγούμενου χρόνου με έναν Έλληνα από τη Βοστώνη, τον Π ή «Πήρα», όπως τον αποκαλούσε η ελληνοαμερικάνικη κοινότητα με την ιδιόρρυθμη προφορά της, μετά από προξενιό που οργάνωσαν οι πρώην συγχωριανοί Ντ, και από χρόνια ξενιτεμένοι στην Βοστώνη. Ο Π ήταν ένας καλός άνθρωπος, μετανάστης και αυτός της δεκαετίας του ’70, που κατάφερε και πρόκοψε ως άξιος μαραγκός, παρά τα λίγα γράμματα που κουβαλούσε από την Ελλάδα. Ο Πατέρας, φυσικά, εκ προοιμίου θα υποτιμούσε και υποβίβαζε την προσωπικότητα του Π, αφού τον στιγμάτισε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ως «σώγαμπρο»  -μια λέξη που μέχρι που την άκουσα από τον Πατέρα δεν ήξερα τι σήμαινε. (Αλλά δεν υπήρχαν πολλοί στον κόσμο που δεν θα  υποτιμούσε και καταφερόταν εις βάρος τους ο Πατέρας.) Η θεία Δ, επιτέλους, μετά τον πρόσφατο θάνατο του κυρ-Γιάννη, θα άνοιγε τα φτερά της και θα πετούσε, μακριά από σπιτικό της Μαγνησίας και τον ασφυκτικό κλοιό ενός οπισθοδρομικού χωριού. Από καιρό λαχταρούσε να παντρευτεί και να δραπετεύσει, και τα κατάφερε με τον πλέον θεαματικό τρόπο σε έναν απροσδόκητο προορισμό.

Σύντομα μετά την εγκατάσταση της στην Βοστώνη, ένα Σαββατοκύριακο στις αρχές του καλοκαιριού, μας επισκέφτηκαν –με ακριβά δώρα και πολλά χαμόγελα. Ο Π, με το μαυριδερό τριχωτό δέρμα, μαύρα αραιά μαλλιά, και ένα μικροκαμωμένο σώμα, μου έδωσε την εντύπωση διαφορετικής ράτσας άνθρωπος από τις δικές μας των προσφύγων από Βορρά και Ανατολή. Πελοποννήσιος εξ Ηλείας, ήγουν παλαιοελλαδίτης, κατά πάσα πιθανότητα με προγονικές ρίζες στα ασκέρια των πολεμιστών του Αρβανίτη Δράμαλη, ήταν μερικοί από τους συνειρμούς που έκαμα όταν τον συναντήσαμε στο αεροδρόμιο. Κανένα από αυτά δεν είχε σημασία.

Την ψυχαγωγία της Δ και του θείου Π την συζητήσαμε με τους έμπειρους Σ. Θα περιλάμβανε μια εκδρομή στοn εν πολλοίς ανεξερεύνητο βορρά του Ohio και ένα πασχαλιάτικο πικνίκ στα γρασίδια του «Χωριού των Καστανιών» την επόμενη μέρα. Με το καινούργιο ΙΧ, το θείο και τη θεία μαζί, τους Σ στο δικό τους αμάξι, πήραμε το δρόμο για τις ακτές της λίμνης Erie, σε ένα ταξίδι που κράτησε ώρες και που η μονοτονία της πεδιάδας του Ohio, με τις τεράστιες σε έκταση φάρμες. Η οδήγηση μέσα σε από το υποτονικό, μονοδιάστατο και ανάξιο λόγου τοπίο, με κούρασε, ενώ, όταν φτάσαμε, η θέα των κιτρινοπράσινων νερών της λίμνης Erie, μολυσμένων εξαιτίας μιας χρόνιας κακοποίησης της από την ανθρώπινη εκμετάλλευση, με απογοήτευσε. Τι απέγιναν τα καλοκαιρινά ταξιδάκια στη Χαλκιδική ανάμεσα στα πεύκα και το πρασινογάλαζο της θάλασσας; Ή τα ανοιξιάτικα στον Πλαταμώνα, πάνω στις καταπράσινες πλαγιές του Ολύμπου από τη μια μεριά και το βαθύ πελαγίσιο μπλε του πελάγους που συναντούσε του πρόποδές του; Το μεσημέρι και το απόγεμα πέρασαν εξίσου άχρωμα και υποτονικά, όσο και η εν πλω περιήγηση με το καραβάκι που μας έκανε ένα μικρό γύρο στην απέραντη λίμνη, που τα όρια της εκτεινόταν πέρα από τον ορατό ορίζοντα. Ο νέος θείος μου τράβηξε μερικές φωτογραφίες επιδεικνύοντας παράλληλα και την επαγγελματική του Cannon και, μετά από ένα πρόχειρο και άνοστο γεύμα στους πάγκους ενός παράκτιο snack-bar.  και επιστρέψαμε αργά, καταβεβλημένοι, χωρίς πολλά να διηγηθούμε στην παρέα την επόμενη, και λιγότερα να θυμόμαστε.

 Ήταν μέσα Απρίλη, μέρες του ελληνικού Πάσχα· ξημέρωσε Ανάσταση. Οι Σ, με τη συμπαράσταση της E και της Δ, με τον υπερβάλλοντα ζήλο σε τέτοιες εθιμοτυπικές διαδικασίες, ανάλαβαν την οργάνωση του πασχαλιάτικου τραπεζιού, που έλαβε χώρα πάνω σε τραπεζομάντηλα απλωμένα στην πρασινάδα του «Χωριού» κάτω από το μπαλκόνι τους.  Ήρθε, από το Ann Arbor όπου σπούδαζε, ο παλιόφιλος και πρώην-)σύντροφος Ν της διαλυμένης πλέον κνίτικης παρέας των φοιτητικών χρόνων. Ήρθε και ένα χοντρό παντρεμένο ζευγάρι, συμπατριώτες και φίλοι των Σ, μαζί με την εξίσου ευτραφή μάνα και τον άξεστο, μυστακοφόρο πατέρα, που κρίνοντας από τη φάτσα και το παρουσιαστικό, θα έλεγα ότι προερχόταν από άλλη εποχή. Περιέργως, όμως, ήταν σωματικά ο λεπτότερος της οικογένειας. Ο χοντρός συνομήλικός μου άντρας του ζευγαριού, που μάλλον από υποχρέωση προς έναν συμπατριώτη σε μακρινό τόπο προσκαλέστηκε από τους Σ μετά συζύγου και γονιών στο πικνίκ μας, εξάντλησε εύκολα την υπομονή μου μιλώντας με ένα παράξενο καμάρι για το αμάξι που αγόρασε, δυσανάλογο ακριβό για το εισόδημά του ζευγαριού, και τις επιδόσεις του, ένα δήθεν πολυπόθητο και περιβόητο VW Jetta. Οι υπόλοιποι απορούσαμε σε κατοπινές κουβέντες μεταξύ μας με τι λεφτά θα μπορούσε να είχε αποκτηθεί αμέσως μετά την άφιξή τους στην Αμερική για σπουδές. Ανάλογο εκνευρισμό και αποξένωση προκάλεσε και ο πατέρας του, που ανέφερε με το τουπέ και θρασύ ύφος καπάτσου, και ασορτί προφορά μάγκα πειραιώτη, το ένα μετά το άλλο από τα φαγώσιμα -τα τυριά, τις ελιές, τα άλλα εδέσματα, με τα οποία γέμισε τις βαλίτσες του στην επίσκεψη από την πατρίδα, και κατάφερε να τα περάσει απαρατήρητος κάτω από τη μύτη των τελωνειακών στο αεροδρόμιο. Πάντως, συνεισέφεραν στο πασχαλινό τραπέζι με τυριά και άλλα εδέσματα. Και κατά τ’ άλλα άκουγαν, με μιαν αγέλαστη, εμφανή ζήλια στα πρόσωπά και τόνο της φωνής τους, για το πως ήρθαμε στην Αμερική, για τις υποτροφίες που πήραμε, για τις επιδόσεις και φιλοδοξίες μας, κυρίως για την πρόσφατη επιτυχία του συμπατριώτη Κ να του προσφερθεί δουλειά αμέσως μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του ως Assistant Professor, σε ένα από τα κορυφαία στο αντικείμενό του πανεπιστήμια. Τα καυχήματα για το VW Jetta και τις επιδόσεις του από τον χοντρό νεόφερτο σπουδαστή, πέρασαν στο περιθώριο με την ανακοίνωση της επικείμενης αγορά SUV από τους Σ, ενόψει της έναρξης της νέας του ακαδημαϊκής καριέρας. Τι ματαιότητα!