42 - Αλλαγή Ρότας

Δεν δυσκολεύτηκα να βρω δουλειά, παρόλο που χρειάστηκε, όχι για πρώτη φορά ούτε και για τελευταία, να θυσιάσω ένα ακόμα καλοκαιράκι και τις διακοπές του στο βωμό της προώθησης της  «επαγγελματικής καριέρας», όπως στο παρελθόν είχα θυσιάσει την ξεγνοιασιά αρκετών καλοκαιριών στο βωμό της γνώσης, των εξετάσεων και στο κτίσιμο ενός ασαφούς μέλλοντος που συνήθως παρουσιάζεται διαφορετικό από ότι το σχεδιάζουμε και φανταζόμαστε. Η οικονομία στη Βρετανία και αλλού έμπαινε σε περίοδο ανάκαμψης, και χωρίς να το αντιληφθώ θα βρισκόμουν στη μέση της δίνης της νέας τεχνολογικής επανάστασης του τέλους του 20^ου αιώνα. Συνειδητά πλέον έβαζα πλώρη ‘… to follow the money’, όπως μετά από χρόνια θα με συμβούλευε για την καριέρα μου ένας Αμερικάνος συνάδερφος· θα ζύγιζα επιλογές με κύριο άξονα τα οικονομικά οφέλη που θα αποκόμιζα. Γνώριζα καλά και από νωρίς στην ζωή, ότι στον κόσμο που ζούμε τη φήμη και δόξα πολλοί μπορεί να μίσησαν, αλλά το χρήμα ουδείς.

Η συνέντευξή μου από τον Keith, τον μάνατζερ μιας μεγάλης ομάδας στο Reading μια γιαπωνέζικης πολυεθνικής, διήρκεσε μόλις ένα μισάωρο. Οι ερωτήσεις ήταν λιγοστές: είχε εντυπωσιαστεί από το βιογραφικό (ντοπαρισμένο ανάλογα με στοιχεία, που μου επεσήμανε με ένα χαμόγελο ως άσχετα) και φοβόταν, μου είπε, μην τυχόν εκθέσει την σχετική άγνοιά του με άγαρμπες τεχνικές ερωτήσεις. Αλλά και στη συνέντευξη με τον Steve δυο χρόνια πριν δεν χρειάστηκε να πω πολλά πράγματα ή να απαντήσω σε δύσκολες τεχνικές ερωτήσεις. Αλλά τότε ο Steve ανάλωσε τον χρόνο της συνέντευξης στο να περιαυτολογεί για τα δικά του επαγγελματικά επιτεύγματα. O Keith αντίθετα ήταν σεμνός και μετριόφρων ως προς το τεχνικό του υπόβαθρο. Είχε αποστασιοποιηθεί από τεχνικές λεπτομέρειες και ‘ψείρες’ του engineering, ώστε να αφιερώνει την προσοχή και ενέργειά του στην διεύθυνση μιας μεγάλης ομάδας μηχανικών και ενισχύσει το κύρος που ένας μάνατζερ, ένα αφεντικό, οφείλει να αποπνέει στους υφιστάμενούς του. Περισσότερο μου ανάλυσε το ρόλο και τις φιλοδοξίες της ομάδας του, τις προσδοκίες της εταιρίας από εκείνο το ερευνητικό κέντρο και το εργοστάσιο κατασκευής που είχε στα Midlands, για διάφορα καινοτόμα τεχνολογικά σχέδια στα σκαριά που κλήθηκε να επανδρώσει, για τις επενδύσεις που η μητρική είχε ήδη κάνει και τις δεσμεύσεις να ενισχύσει το κέντρο R&D και την ομάδα του σε έμπειρο και ποιοτικό έμψυχο δυναμικό –ένδειξη εμπιστοσύνης στις δυνατότητές και τα ταλέντα της ομάδας. Όλα αυτά τα περιέγραφε στην συμπαθή, αδιάψευστη, και ασμίλευτη από χρόνια μακριά από τον τόπο του προφορά από την βορειοανατολική Αγγλία, που χρωμάτιζε την θαυμάσια εγγλέζικη αίσθηση του χιούμορ που διέθετε, και ένα γελαστό και φιλικό πρόσωπο με πυκνά εκφραστικά φρύδια και λαμπερά μπλε μάτια, που κοιτούσαν με ένταση. Καταγόταν από το Sunderland, μου είπε, και ήταν φανατικός οπαδός της τοπικής ομάδας και ανάφερε, με ανάλογη δόσεις χιούμορ και περηφάνειας, τα κύπελλα που κέρδισαν. Στον εύπορο νότο της Αγγλίας τον έφερε, όπως και πολλούς από τα μέρη του που μάστιζε η παρακμή και ανεργία στον απόηχο μιας θατσερικής περιόδου κλεισίματος παραδοσιακών βιομηχανιών, η έλξη καλύτερης και πλουσιότερης ζωής. Λογικό: κατά βάθος, παρόμοιοι λόγοι έφεραν και μένα στο νησί. Αισθάνθηκα άνετα in my own skin, όπως λένε.

Τον Keith στο τραπέζι της συνέντευξης και τη θέση του συνεντευξιάζοντος διαδέχτηκε, κάποιος Fowler, μάνατζερ από το τμήμα προσωπικού για μια λιγόλεπτη, εξίσου φιλική και λιγότερο απαιτητική κουβέντα. Επέστρεψα στο Rochester ευχαριστημένος, ελπιδοφόρος κι αισιόδοξος. Και η αισιοδοξία μεταμορφώθηκε σε μεγάλη, ανείπωτη χαρά όταν βρήκα και άνοιξα το γράμμα με την προσφορά από την εταιρία στο Reading. Κυρίως, από την αμοιβή που μου προσφερόταν και η οποία θα συνιστούσε εισοδηματικό άλμα σχετικά με τις μέχρι τότε αποδοχές μου. Νέος τόπος και οικονομική άνεση! Η ζωή θα άλλαζε προς το καλύτερο.

Ποτέ δεν υποτίμησα τη σημασία του παρά και του πλούτου ως ανταμοιβή ικανοτήτων και προσπάθειας. Δεν είναι η ώρα για μακροσκελείς αναλύσεις περί του φετιχισμού του χρήματος, και το κυνήγι του οποίου η πλειοψηφία των ανθρώπων στην ακμή της ζωής τους επιδίδονται.  Φαινόταν, έστω και πρόσκαιρα, σαν μια προσωπική δικαίωση: ο νέος που έχασε ενάμιση χρόνο στην κόλαση της θητείας, που στάθηκε στα πόδια του, χωρίς πολλά ανθρώπινα στηρίγματα, σε μια ξένη χώρα, άρχιζε να σκαρφαλώνει σιγά-σιγά τη σκάλα μιας επαγγελματικής (και μαζί με αυτήν οικονομικής) επιτυχίας. Την εγκυμοσύνη της J, προκατειλημμένος και ζαλισμένος από τη χαρά μου για τις νέες προοπτικές που μου ανοίγονταν, είχε προσωρινά περάσει στο φόντο των σκέψεων.