Με την ερωτική χημεία και τις αισθησιακές απολαύσεις ως μοναδικά κίνητρα, η σχέση με την J συνεχίστηκε παρά τις αντιξοότητες. Από τα pubs της γειτονιάς στο κρεβάτι της, από το κρεβάτι της στο επόμενο πρωινό, στο πανεπιστήμιο για δουλειά και για λίγο πρωτόγονο internet ακόμα και τα απογέματα σαββατοκύριακων. Το διαμέρισμά μου αν και περιποιημένο δεν με χωρούσε. Οι βιολογικές ορμές περίμεναν την βραδινή ερχόμενη βραδινή έξοδο και διανυκτέρευση στο σπίτι της Shepley Road. Μέσα από τις εξόδους με την J σε δημόσιους χώρους, που αδιάλειπτα συνοδευόταν από κατανάλωση αλκοόλ εκατέρωθεν, άρχισα να ανακαλύπτω πλευρές του χαρακτήρα και πτυχές της συμπεριφοράς της J που θα εξόργιζαν κάθε «νορμάλ» άντρα-συνοδό της, ανεξάρτητα κουλτούρας και ανατροφής. Είχε την συνήθεια, ίσως από κάποια έμφυτη ανασφάλεια που θα επιδεχόταν ενδελεχούς ψυχανάλυσης, μια συνήθεια που κατά κανόνα τίθετο σε ενέργεια μετά από ένα σημείο μιας άκρατης κατανάλωσης αλκοόλ, να επιλέγει κάποιον άντρα από το πλήθος, που θα της χαμογελούσε ή θα της ψιθύριζε κάποια κολακευτική εξυπνάδα στο μπαρ, και επακόλουθα να αφιερώνει καμιά φορά και το υπόλοιπο της βραδιάς να χαριεντίζεται και συχνά να ερωτοτροπεί με τον τυχαίο τύπο, με ένα ποτό στο ένα χέρι και ένα τσιγάρο στο άλλο, αγνοώντας τον νόμιμο συνοδό ή και τον εκάστοτε -υποτίθεται- εκλεκτό της καρδιάς της. Τέτοια συμπεριφορά, άγνοιας και περιφρόνησης προς τον καθορισμένο συνοδό της βραδιάς, τακτικά επαναλαμβανόμενη μετά από ένα σύντομο, αρχικό και μεταβατικό στάδιο γνωριμίας και εξοικείωσης στη σχέση, προκαλούσε φυσικά οργή· όχι απαραίτητα από ζήλεια (πολλές φορές, αν έκρινε κάποιος από τις φυσιογνωμίες με τις οποίες χαριεντιζόταν χωρίς τέλος, δεν υπήρχε καν αντικείμενο και δεν τίθετο θέμα ζήλειας), όσο από την πλήρη αποστασιοποίηση της και άγνοια της παρουσίας μου λίγο παραπέρα, στον ίδιο χώρο και εντός του πεδίου οπτικής επαφής της. Η αρχική δικαιολογία, που αρχικά πρόβαλλε, αλλά ξεθώριαζε με τον καιρό και την επανάληψη, ήταν ο εγκλωβισμός της από πολύ νέα σε έναν γάμο που από αφέλεια ή νεανική αθωότητα αποδέχτηκε, στη φροντίδα από πολύ νέα παιδιών, την ανάγκη να ανοιχτεί στον έξω κόσμο και να χαρεί τα νιάτα της. Κι εγώ, φαίνεται, της είχα δώσει μιαν μοναδική και ανέξοδη ευκαιρία για μια ανάσα ελευθερίας και τέρψης με ωφέλεια.
Λογικά, μια περιφρόνηση που κινείτο στο ευρύ φάσμα
από την αμέλεια και της απλή πρόκληση μέχρι και την χλεύη και την ταπείνωσε,
πλήγωνε τον ευμεγέθη εγωϊσμό μου, και οδηγούσε σε καυγάδες στην ίδια συχνότητα
με τα καμώματα της J. Καυγάδες που, όπως πρωτόμαθα στην Αγγλία, σε κατάσταση μέθης, και
μάλιστα μέθης από μπύρα, μπορούσαν να οδηγήσουν μέχρις και την χρήση σωματικής
βίας και άλλες ακραίες καταστάσεις. Μερικές φορές, στην βίαια κορύφωση τους, κατέληγαν
σε κλήση της αστυνομίας και σε μια περίπτωση μου στοίχισαν λίγες νυχτερινές
ώρες σε κελί. Θα περνούσε, όμως, καιρός πριν συνειδητοποιήσω, στην πλήρη τους
διάσταση, τέτοιου είδους αδυναμίες (ή και ανωμαλίες) στον ψυχισμό της -σε συνδυασμό
με τον προβληματικό δικό μου, και τις επιπτώσεις που θα είχαν στον καθ’ οδόν
βίον.
To πρώτο επικίνδυνο χαντάκι στο κακοτράχαλο μονοπάτι της ζωής με την J τον συνάντησα ένα βράδυ που με κάλεσε να την συνοδεύσω στο πάρτι
γνωστών της όχι μακριά από το σπίτι στο Rednal. Αγνοημένος και παραμελημένος για το
μεγαλύτερο μέρος της βραδιάς, παρείσακτος και με κανέναν που να κουβεντιάσω, να
πίνω διάφορα ποτά μέχρι τα όρια της μέθης, και κάθε κάλεσμα μου να φεύγαμε για
το σπίτι να έχει είτε αγνοηθεί, είτε περιφρονηθεί προκλητικά από την J (που έριχνε σποραδικές, αδιάφορες ματιές προς το μέρος μου και ήξερα
ότι έβλεπε και ίσως καταλάβαινε τα νοήματά μου), αποφάσισα αργά μετά τα
μεσάνυχτα να πάρω τον πολύ μακρύ δρόμο για το διαμέρισμά μου στο Edgbaston· τρεκλίζοντας, χωρίς
να ξέρω ακριβώς πότε θα έφτανα εκεί και με τι μέσο, τέτοια ώρα της νύχτας. Στη
γέφυρα πάνω από τον κύριο δρόμο που διέσχιζε τη συνοικία, στην ερημιά της
νύχτας άκουσα τα βήματα και τις φωνές της J, πίσω μου. Φοβήθηκε,
άραγε, να μην την εγκατέλειπα τόσο νωρίς στην περιπέτειά μας; Μετά από έναν έντονο μονόλογο μου, όπου
υπερασπίστηκα μιαν άγνωστη για την J αλλά ήδη κουρελιασμένη αξιοπρέπεια, και το μυαλό
θολωμένο από το πιοτό, την χαστούκισα με δύναμη στο αριστερό μάγουλο. Ήταν η
πρώτη φορά που ως ενήλικας σήκωνα χέρι σε συνάνθρωπο, πόσο μάλλον σε γυναίκα.
Περιέργως, αλλά για πρώτη και τελευταία φορά στην τρικυμιώδη ιστορία μας με τη J, το δέχτηκε
χωρίς να πει τίποτε και χωρίς βίαια αντίδραση. Είχε αντίληψη της συμπεριφοράς
της; Είχε καταφέρει η ίδια να ξεμεθύσει; Το ίδιο βράδυ, όπως ήταν συχνά η κατάληξη
μετά από τέτοια ξεσπάσματα οργής και βίας, τυλιχτήκαμε από το ίδιο πάθος, την
ίδια ερωτική φωτιά.
Δεν πέρασα πολύς καιρός που, η Joanna D, μια Ιρλανδέζα πρώην συμμαθήτρια και φίλη της στη
γειτονιά, μια πρόσχαρη και φιλική και ευγενική κοπέλα, που τα ωραία χρώματα του
προσώπου της, του φρέσκων ρόδινων μάγουλων και των μεγάλων μπλε ματιών, κάπως
σπίλωνε ένα εξαιρετικά μακρύ πηγούνι, μας κάλεσε στο πάρτι που θα ακολουθούσε
το βάπτισμα του μωρού της. Εκείνη τη φορά, πίνοντας σε μια γωνιά, μόνο και μόνο
για να ξεπεράσω τις έμφυτες αναστολές μου σε περιβάλλον με κόσμο, ενώ η J κοινωνικοποιείτο άνετα
με γνωστούς και αγνώστους γύρω μας, στράφηκα προς τον εαυτό μου. Μου συνέβαινε και
εξακολουθεί να συμβαίνει συχνά, όταν οι προσπάθειες να ξεπεράσω κοινωνικούς
φραγμούς και να εκδηλωθώ ανάμεσα σε ανθρώπους, παρά την χρήση ως μέσου του
αλκοόλ, αποδεικνύονται μάταιες, το αίσθημα αποξένωσης από το περιβάλλον στο
οποίο προσπαθούσα να ανοιχτώ, να γίνεται εντονότερο, να κλείνομαι περισσότερο
στον εαυτό και το καβούκι μου, έως και να αναπτύσσω μιαν ψυχρότητα, μιαν ανεξήγητη
αγένεια και αβάσιμη εχθρότητα προς το ανθρώπινο περιβάλλον που δεν με αφομοίωσε
όπως περίμενα, παρά την σιωπή μου στο περιθώριό του. Ήθελα ξανά τότε να
δραπετεύσω, να επιστρέψω στο διαμέρισμά μου, να ξεμεθύσω συλλογιζόμενος, να αναθεωρήσω
εκείνη την σχέση. Καβαλήσαμε μετά από πολλά ποτά, πάνω από τον νόμιμο όριο, το SEAT μου και αφού άφησα την J και το κορίτσια της έξω
από το σπίτι τους, στην εσωτερική λωρίδα του πλατιού δρόμου έξω από το πανεπιστήμιο
ζαλισμένος από το πιοτό, χωρίς οξείς τις αισθήσεις και χαμηλά τα αντανακλαστικά,
καρφώθηκα σε ένα σταματημένο αυτοκίνητο, που οδηγός του ήταν λατινοαμερικάνος.
Προς καλή μου τύχη και το αυτοκίνητο που με ακολουθούσε καρφώθηκε στο SEAT μου, ενώ προς ακόμα καλύτερη μου τύχη η ευτραφής αστυνομικός που
κλήθηκε να διερευνήσει το ατύχημα και να αποδώσει ευθύνες, αν και με πήρε
συνέντευξη από απόσταση αναπνοής, περιέργως δεν ανίχνευσε οσμή αλκοόλ στα χνώτα
μου, ενώ έλαβε σοβαρά υπόψιν την κατάθεση ενός καλοπροαίρετου μάρτυρα που δήλωσε
ότι δεν είχα άλλη επιλογή, παρά να καρφωθώ στο σταματημένο αυτοκίνητο, καθώς τη
στιγμή πριν τη σύγκρουση στην εξωτερική λωρίδα κινούταν αυτοκίνητα με μεγάλη
ταχύτητα. Το SEAT είχε αποτελειωθεί και κατέληξε σε μάντρα. Η επόμενη μου επίσκεψη στην
ερωτική φωλιά του Rednal και στην J, η οποία παρά το ολιγόμηνο αλλά ήδη αρκετά ταραγμένο παρελθόν δεν έπαψε
να με μαγνητίζει με τη ζωντάνια και το πάθος της, θα γινόταν με λεωφορείο όπως
και στο πρώτο ραντεβού.
No comments:
Post a Comment