Με τον Φ γνωριστήκαμε ως ένοικοι του Jones Tower, στο lobby του, αφού αντιληφθήκαμε την κοινή μας καταγωγή με μια ανταλλαγή ματιάς, και χάριν στο ένστικτο των ομοεθνών. Στην ξενιτιά του Columbus οι επιλογές φιλιών και συντροφιάς μέσα από διεξοδικές κρίσεις ήθους και προσωπικότητας είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Ο Φ, υπό άλλες συνθήκες, στο χώρο του ελληνικού πανεπιστημίου παραδείγματος χάριν, θα εκπροσωπούσε τον τύπο ανθρώπου, τον οποίο αν τύχαινε να γνωρίσω, θα απέφευγα οποιαδήποτε συναναστροφή, πέρα από τυχόν αναγκαίες και τυπικές: ίσως, ένα «γεια, τι γίνεται;» (και αν!) σε τυχαία συναπαντήματα σε έναν διάδρομο. Είχε μια υψηλών τόνων, συριστική, και ελαφρώς βραχνή φωνή, μίζερη και όχι ευχάριστη στο άκουσμά της. Η άχαρη φωνή ταίριαζε σε ένα εξίσου άχαρο και αγέλαστο πρόσωπο, κάτω από ένα ημισφαιρικό μέτωπο και σγουρά μαλλιά που είχαν αρχίσει να αραιώνουν και να εκθέτουν περισσότερο το ήδη μεγάλο κούτελο. Αν σε αυτά τα χαρακτηριστικά κάποιος πρόσθετε το σχετικά χαμηλό του ανάστημα, ένα επίπεδο, αγύμναστο στήθος, και, τέλος, την κακοσμία της αναπνοής, που η μπόχα που γινόταν αισθητή από απόσταση συνομιλίας, δύσκολα θα του απέδιδε κανείς sex appeal. Πράγματι, στα χρόνια που συνδεθήκαμε, περισσότερο από τη συγκυρία και μικροαναγκαιότητες της περιόδου στον ελληνικό μικρόκοσμο του Columbus, δεν τον είδα σε κάποια οικεία σχέση με γυναίκα, αν και οι ευκαιρίες γνωριμίας στο περιβάλλον όπου φοιτούσε και απασχολείτο, ως βοηθός διδασκαλίας σε προπτυχιακούς φοιτητές του οικονομικού τμήματος, και με τις καλές σχέσεις που είχε με την εκκλησία και την ελληνοαμερικάνικη κοινότητα της πόλης ήταν φαινομενικά άφθονες.
Συν τοις άλλοις,
και παραβλέποντας την εξωτερική εμφάνιση, η έλλειψη ενδιαφερόντων, η άχρωμη και
ελαφριά προσωπικότητα, ο στεγνός χαρακτήρας και συμπεριφορά, έθεταν επιπλέον
εμπόδια στη σύναψη έστω βασικών φιλικών σχέσεων μαζί του. Απεναντίας, ο
καλύτερος του φίλος, ο Εϊ-Πι (AP) για τους
Αμερικανούς, συνάδερφος στο ίδιο τμήμα με τον Φ, ήταν η αντίθεση του -από κάθε
άποψη. Ο AP είχε καλοφτιαγμένα και αρμονικά χαρακτηριστικά στο πρόσωπο, ενώ το
αραιωμένο και αυτού μαλλί με το μουστάκι που «του πήγαινε», πρόδιδαν υψηλά επίπεδα
τεστοστερόνης. Επιπλέον, διέθετε μια γνήσια αίσθηση του χιούμορ και μιαν ευχάριστη
προσωπικότητα, όσο αυτή απουσίαζε από τον Φ, όσο κι αν και οι δυο τους απέφευγαν
πολιτικές συζητήσεις – ο μεν Φ σιωπούσε σε αυτές, ο δε AP έστρεφε τη συζήτηση σε περισσότερο ουδέτερα
θέματα. Ήταν εξαιρετικά αθλητικός τύπος ο AP και συμμετείχε
ερασιτεχνικά και διακρινόταν σε κάθε λογής ομαδικό και αρκετά ατομικά σπορ και
αγώνες που διοργανώνονταν στα πλαίσια της πανεπιστημιακής ζωής. Όσο ήταν και
φίλαθλος: οπαδός των ομάδων του πανεπιστημίου παρακολουθούσε με ενδιαφέρον κάθε
κολεγιακό άθλημα, από το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, μέχρι το χόκεϋ επί πάγου. Αν
και με τον Φ ανήκαμε σε πολύ χαμηλότερη λίγκα φυσικής κατάστασης από τον AP, χάριν στο τελευταίο ξανάρχισα να παίζω
το ποδόσφαιρο που αγάπησα και διασκέδαζα ως παιδί, αυτή τη φορά στις απέραντες
εκτάσεις χλοοτάπητα και γηπέδων του πανεπιστημίου, ως παίκτης ομάδων σε φιλικά
παιχνίδια, που με εξαιρετική σοβαρότητα ο AP συχνά διοργάνωνε και μας καλούσε να συμπληρώσουμε τις εντεκάδες.
Αλλά και σε μίνι-τουρνουά του Πανεπιστημίου, όπου με το Φ αγωνιζόμαστε σε χαμηλότερες
κατηγορίες από αυτές του AP. Παρόλα αυτά, με αντιπάλους ομάδες απαρτιζόμενες κυρίως από Αμερικάνους, τα
πηγαίναμε σχετικά καλά. Σε εκείνα τα τουρνουά ποδοσφαίρου, κατά κάποιο τρόπο,
ικανοποίησα ένα μικρό κομμάτι του παιδικού ονείρου: να παίξω ανταγωνιστικό
ποδόσφαιρο σε κανονικά γήπεδο με χλοοτάπητα και goal-posts με δίκτυα αν και
χωρίς κερκίδες και θεατές: να αποδώσω, να σκοράρω, να εκνευριστώ και να βρίσω
στον παροξυσμό των μαχών από τα άγαρμπα tackling των Αμερικανών αντιπάλων.
Αν η γυναικεία παρέα ήταν απρόσιτη για τον Φ με εκείνα τα δεδομένα, ο AP απολάμβανε τη συντροφιά και συγκατοικούσε με μια όμορφη Αμερικανίδα, την K, που σε κάθε ευκαιρία μιλούσε με θαυμασμό για τον αθλητή-ήρωά της. Ο ΑP αγαπούσε την Κ και ήταν απόλυτα πιστός της, παρά τους συνεχείς πειρασμούς που η υποθέτω χαρισματική διδασκαλία και μια αθλητική και μεσογειακή γοητεία του ασκούσε σε ξαναμμένες Αμερικανίδες φοιτητριούλες. Ενώ η αξιολόγηση του διδακτικού έργου του Φ, όπως ο ίδιος διηγούνταν στην παρέα μας σε κάποιο μπαρ που θα έδειχνε ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, ήταν λίγο πάνω από το μέσο όρο, ήταν ικανοποιητική για την ανανέωση της υποτροφίας στο επόμενο τρίμηνο, αυτή του ΑP, πέρα από τα τυπικά κολακευτικά σχόλια για το στυλ της διδασκαλίας και τη μεταδοτικότητα του, συχνά συνοδευόταν από ραβασάκια, συχνά με ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο. Αυτά ΑP τα αγνοούσε, ενώ πολλοί στη θέση του φαντάζομαι θα υπέκυπταν στους πειρασμούς. Εγώ, απλώς, τον θαύμαζα για την φυσική κατάσταση και το αθλητικό του σώμα, το πηγαίο χιούμορ του, και απολάμβανα την γλυκύτητα της συντρόφου του.
No comments:
Post a Comment