Αξία και Εργασία - 3 Αγαθά και Εργασία

Κάθε προϊόν, είτε απτό και αισθητό (αυτοκίνητο, σπίτι, ρούχα, κτλ.), είτε άυλο ή αδιόρατο (ενέργεια, software, κτλ.), και κάθε υπηρεσία (εκπαίδευση, περίθαλψη, αναψυχή, μεταφορές και συγκοινωνίες, τηλεπικοινωνίες, κτλ.) που παρέχεται από έναν ή μια ομάδα παραγωγών/παροχών απευθείας ή διαμέσου εμπόρων/μεταπρατών σε έναν άλλον ή σε μια άλλη ομάδα ανθρώπων, καταναλωτών ή εμπόρων/μεταπρατών ή επίσης παραγωγών/παροχών (στις περιπτώσεις πρώτων υλών, εργαλείων και μέσων παραγωγής, κτλ., ή ακόμα γνώσης, εκπαίδευσης και συμβουλών) είναι -σε όλες και κάθε περίπτωση ξεχωριστά-  αποτέλεσμα ανθρώπινης εργασίας, σωματικής και διανοητικής. Κάθε αγαθό που ανταλλάσσεται με άλλα (έναντι άλλων αγαθών απευθείας ή διαμέσου του χρήματος) εμπεριέχει και ενσωματώνει εργασία (την προσπάθεια, φυσική και πνευματική, την εμπειρία και τις επιδεξιότητες των εργαζομένων επί του συγκεκριμένου αγαθού, την προκαταρκτική έρευνα και μελέτη) και συνεργασία (συλλογική ή κοινωνική εργασία), συμπεριλαμβανομένης και της μέχρι τούδε συσσωρευμένης επιστημονικής γνώσης∙ η τελευταία επίσης εκλαμβάνεται ως αγαθό (κοινό στις περισσότερες περιπτώσεις) και είναι επίσης αποτέλεσμα ανθρώπινης εργασίας. Όπως εύκολα διαπιστώνεται και προκύπτει ότι κάθε πρώτη ύλη και κάθε στοιχειώδες συστατικό που απαρτίζει ένα σύνθετο αγαθό (το “Bill of Materials” του) είναι και αυτό με τη σειρά του αποτέλεσμα εργασίας & συνεργασίας: ο χρυσός σε ολοκληρωμένα κυκλώματα προϋποθέτει την εξόρυξή του, ένα σύνθετο ή πολύπλοκο τεχνολογικό επίτευγμα στηρίζεται σε στοιχεία και γνώσεις που με τη σειρά τους προέκυψαν από προηγούμενη επιστημονική ή τεχνολογική έρευνα, κτλ.

Η εργασία (και πάντοτε θα εννοώ με αυτήν είτε την σωματική, είτε τη διανοητική και πνευματική προσπάθεια, είτε τον συνδυασμό τους, είτε ατομική, είτε συλλογική εργασία - συνεργασία) χρησιμοποιεί τις διαθέσιμες πρώτες ύλες, τα συσσωρευμένα στοιχεία γνώσης και εμπειρίας (επίσης θεωρούμενα ως ατομικά και συλλογικά ή και κοινωνικά, ως «πνευματικές πρώτες ύλες») και,  διαμέσου των μέσων παραγωγής [όπως είναι οι υποδομές (κτιριακές εγκαταστάσεις, δίκτυα συγκοινωνιών και επικοινωνιών, κτλ.), ο μηχανολογικός και ηλεκτρονικός εξοπλισμός μιας επιχείρησης (εργαλεία και μηχανήματα παραγωγής, ρομπότ, όργανα, υπολογιστές, κτλ.)], αυτή εργασία επεξεργάζεται και μετασχηματίζει τα διαθέσιμα συστατικά και πρώτες ύλες που παρουσιάζονται προς χρήση ενώπιον της σε ένα τελικό αγαθό, που διατίθεται προς κατανάλωση ή ανταλλαγή με χρήμα ή άλλα αγαθά. Σημειώνω τα ήδη προφανή στον κοινό νου: ότι τόσο οι υποδομές, όσο και τα μέσα παραγωγής, προκύπτουν και αυτά από το μετασχηματισμό πρώτων υλών ή πρωτογενών συστατικών διαμέσου της εργασίας σε αυτό το κάτι που το τελικό αγαθό είναι: ότι δίχως την ανθρώπινη εργασία, τη διαμεσολάβηση και επέμβασή-παρέμβασή της, ο μετασχηματισμός των οποιοδήποτε πρωτογενών συστατικών σε τελικό αγαθό είναι αδύνατος· ότι η εργασία και μόνον αυτή είναι αυτή που κάμει χρήση των υποδομών (τα οποία η ίδια θεμελίωσε σε πρώτη φάση), θέτει σε κίνηση τα μέσα παραγωγής, μετράει και υπολογίζει, μετασχηματίζει και μιαν άμορφη και πρωτογενή μάζα πρώτων υλών και αναβαθμίζει το σύνολο των σχετικών στοιχειωδών γνώσεων και εμπειρίας, σε ένα τελικό προϊόν ή υπηρεσία.

Συμπερασματικά, ένα αγαθό προς κατανάλωση ή ανταλλαγή, οποιοδήποτε αγαθό που καταναλώνεται ή ανταλλάσσεται στον κόσμο που ζούμε, χαρακτηρίζεται αποκλειστικά από την κοινωνική πλέον εργασία (την εργασία ως αποτέλεσμα της σύμπραξης διαφόρων κλάδων παραγωγής, παροχής υπηρεσιών, διάθεσης υποδομών, παραγωγής επιστημονικής γνώσης, κτλ. μέσω ενός κοινωνικού καταμερισμού και εξειδίκευσης, διαρκώς -με την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας- διευρυνόμενου και εκβαθυνόμενου) που εμπεριέχει και ενσωματώνει: από τα πρώτα στάδια της πρωτογενούς παραγωγής, αυτής των πρώτων υλών ή των στοιχείων πείρας και γνώσεων και επιμέρους τεχνολογικών ανακαλύψεων, της χρήσης, φθοράς και απόσβεσης των υποδομών και μέσων παραγωγής (επίσης προϊόντων εργασίας), στο βαθμό και ρυθμό ανάλωσής που απαιτεί κάθε αγαθό, μέχρι την τελική επεξεργασία και μετασχηματισμό των προηγούμενων στοιχείων στο τελικό αγαθό. Το αν αυτός ο χαρακτηρισμός του αγαθού με αναφορά στην εργασία που εμπεριέχει ή ενσωματώνει (η αποτίμηση του με μια έννοια) γίνεται σε ποιοτική ή ποσοτική βάση ή και τις δύο, το πως ένα αγαθό χαρακτηρίζεται με κάποιον τρόπο από την και ως προς τη σχέση με την εργασία που ενσωματώνει, όλα αυτά επιδέχονται περαιτέρω ανάλυση. 

 

Αλλά, τελικά, η εργασία είναι αναγκαία, η sina qua non συνθήκη παραγωγής αγαθών και, γενικότερα, δημιουργίας αξίας – της δημιουργίας per se.